Komunikacja z watahą - ważna sprawa!

Siemanko kochani! 

Przedstawiłam wam poniżej jak porozumiewają się wilki oraz dodałam przygotowane przeze mnie kolarze. Mam nadzieję, że się spodobają! XoXo #Misha

Wilki do komunikowania się używają języka ciała opartego na sygnałach i znakach: 

- Dominacja - dominujący wilk stoi na sztywnych nogac, a jego ogon jest wyprostowany i unisiony. Uszy postawione, sierść nieco nastroszona. Często patrzy w oczy innym wilkom.

- Poddaństwo (aktywne) - całe ciało ,,obniżone'', wygięte w łuk, wargi i uszy opuszczone, poddany wilk liże pysk dominanta, z opuszczonym zadem. Ogon położony nisko lub podkulony między tylne łapy. 

- Poddaństwo (pasywne) - wilk kładzie się na grzbiecie odsłąniając brzuch i gardło, a łapy są skierowane do ciała. Czasem zwierzę skomle.

- Złość - uszy postawione, futro zjeżone. Uniesione wargi, pokazują zęby i warczą. Grzbiet może być wygięty.

- Strach - uszy przylegają do głowy, ogon między nogami. Wilk kuli się i może skomleć lub szczekać.

- Obrona - ciało przy ziemi, uszy położone.

- Atak - futro zjeżone, wilk warczy i przykuca.

- Zrelaksowanie - uszy położone, wilk wypoczywa leżąc, może machać ogonem.

- Napięcie - ogon nieruchomy, położony, wilk czasem przykuca.

- Zadowolenie - energiczne machanie ogonem, język zwisa z pyska.

- Polowanie - wilk jest spięty, a jego ogon prosty w jednej linii z ciałem.

- Zabawa - machanie ogonem, wilk jest ruchliwy (skacze, biega). Często opuszcza przednią część ciała na sztywnych łapach.